Już niedługo kolejne Spotkania Aktorskie Osób Niepełnosprawnych. Tym razem, ze względu na obostrzenia, nie będą się one odbywać na żywo. Wszyscy, którzy zamierzają wziąć w nich udział i coś zaprezentować powinni przygotować sobie nagranie, które zostanie zaprezentowane przez internet. My zgłosiliśmy się tym razem z naszym widowiskiem lalkowym, które ćwiczymy i szlifujemy już od kilku miesięcy. Przygotowując jednak lalki i ćwicząc animację zupełnie zapomnieliśmy o dekoracjach. Wydaje się to niemożliwe, ale tak było! Następnego dnia mieliśmy zaplanowane nagranie, ale co będziemy grać na przerzuconym przez tyczkę kocu? Nie mieliśmy zupełnie nic. Zwołano pospolite ruszenie. Przeszukaliśmy nasze magazyny w poszukiwaniu materiałów, które mogłyby się nadać do przygotowania scenografii i na szczęście udało nam się znaleźć odpowiednie. Po południu wszyscy aktorzy zaangażowali się w pracę twórczą. Wycinano, malowano, obklejano, doklejano.
Pędzle śmigały i pokrywały farbą powierzchnie zamku i pól wokół niego. Wykrojone otwory i zaklejono je kilkoma warstwami tiulu, aby można było, stojąc z tyłu, podglądać przez niego lalki. W kilka godzin powstała cała scenografia. Efekt był zadowalający. – To jest naprawdę coś pięknego – zawołał zadowolony odtwórca tytułowej roli króla. Inni również nie kryli swojego zadowolenia z wykonanej pracy. Teraz już tylko pozostało przeprowadzić próbę w tych nowopowstałych okolicznościach przyrody. Niestety, okazało się, że intensywność prac kompletnie wyczerpała prawie wszystkich aktorów i nikt już nie miał specjalnie ochoty niczego próbować. Może i słusznie. Nie można było przesadzać. Wypoczynek był konieczny. Szczególnie, że kolejny dzień wcale nie miał być łatwiejszy.