Czegoś takiego jeszcze nie było! Wielokrotnie nasi artyści występowali przy różnych okazjach w górniczych mundurach, ale to, że prawdziwy górnik w pełnej gali pojawił się w Ośrodku i rozmawiał z mieszkańcami wydarzyło się po raz pierwszy. Pan Krzysiu, nasz nowy konserwator, do niedawna pracował jeszcze w kopalni. Związany z górnictwem od lat, nie mógł sobie wyobrazić „Barbórki” jako zwykłego dnia. Oprócz tego chciał zrobić naszym mieszkańcom niespodziankę i przyjemność. Przyjechał zatem do pracy w mundurze, wywołując nie tylko u mieszkańców duże zaskoczenie. Po śniadaniu odwiedzał kolejno wszystkie grupy. Wszędzie z wielkimi honorami witano niecodziennego gościa. Wszędzie zadawano mu pytania, na które chętnie odpowiadał. Przyniósł ze sobą bryłkę najlepszej jakości węgla, którą każdy brał do ręki, oglądał i dziwił się, że nie brudzi… Mieszkańcy pytali o zjazd windą, czyli „szolą” w głąb ziemi, o to, czy rzeczywiście w kopalni jest tak ciemno, że trzeba świecić małymi lampkami i dlaczego górnicy wyjeżdżają aż tak brudni po szychcie.
Pojawiło się też pytanie o to, czy niektórzy górnicy malują sobie oczy i czy w kopalniach nadal pracują zwierzęta. Mieszkańcy byli również ciekawi co oznaczają skrzyżowane młotki, które w tak wielu miejscach pojawiają się na mundurze. Pojawiły się też pytania o kolory pióropuszy zdobiących górnicze czaka i o szpady górnicze u najbardziej zasłużonych, które wzbudziły ogólną wesołość, kiedy wyobrażano sobie urządzane przez górników pojedynki. Wyjaśniono, że szpada nie służy do walki. To symbol honoru, wolności i godności górnika. Tradycja noszenia szpady pochodzi z dawnych wieków. Białą broń mogli wówczas nosić tylko wolni ludzie honoru. Czas mijał szybko na miłych pogawędkach. W dwóch grupach zaśpiewano nawet hymn górniczy i sto lat dla naszego gościa. Pięknie to zabrzmiało. Mieszkańcy byli zachwyceni, a pan Krzysiu chyba też, bo takiej „Barbórki” jak ta nie przeżył nawet wtedy, gdy jeszcze pracował w kopalni.
{gallery}phocagallery/2020_ROK/Gosc_czarny_mundur{/gallery}