Przebywający w izolacji mieszkańcy domu pomocy społecznej bardzo by już chcieli, aby wszystko było tak jak dawniej. Z ogromnym wyrzutem i żalem oglądają oni zdjęcia swoich kolegów z WTZ lub ŚDS, na których widać, że tamci, chociaż z pewnymi obostrzeniami, mogą już korzystać z wielu dobrodziejstw i atrakcji znajdujących się na zewnątrz. Mimo rozżalenia większość z nich jednak z ogromnym zrozumieniem przyjmuje obecną sytuację, starając się akceptować narzucone przez sytuację rygory mające minimalizować ryzyko zakażenia wirusem. Pracownicy nie szczędzą pomysłów i energii, aby czas spędzany w izolacji nie był dla nich aż tak bardzo dokuczliwy. W dniu poprzedzającym Uroczystość Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny, nazywanym też świętem Matki Boskiej Zielnej, grupa dziewczyn, choć nie tylko dziewczyn jak się okazało, zaangażowała się w odświętne udekorowanie naszej kaplicy. Od lat w tym dniu w kaplicy zawsze pachnie świeżymi ziołami, a wystrój oparty o elementy roślinne jest szczególnie bogaty.
Tym razem również trzeba było przygotować liczne kompozycje, dla których z góry przewidziano miejsce. Grupa podzieliła się zasadniczo na zespoły, choć niektórzy również indywidualnie pracowali nad swoimi bukietami. Wszystko zgodnie ze sztuką układania kwiatów. Starannie i z namaszczeniem wkładali do wazonów poszczególne źdźbła różnobarwnych traw i ziół, zebranych na łące przez swoje koleżanki z WTZ. Zgodnie z przepisami, podobnie jak wszystko, co trafia do Ośrodka zostały one poddane stosownej kwarantannie i dezynfekcji (zioła oczywiście, nie koleżanki…). Układając swoje bukiety co chwila odchodzili na bok, przyglądając się, czy aby jeszcze czego nie zmienić, tak, by w końcu z ogromną satysfakcją stwierdzić, że to, co powstało nadaje się już do udekorowania kaplicy. Jeden wielki bukiet stanął na ołtarzu, jeden przed nim, jeden w miejscu gdzie zwykle stoi figura Matki Bożej, która tym razem – również specjalnie udekorowana – znalazła się z przodu, przed ambonką. Wszędzie, gdzie było można je postawić, stanęły piękne bukiety. Na tę piękną prawie – łąkę, jaka rozpościerała się w prezbiterium, spoglądała rozczulona Matka Boża, przepasana kwietną szarfą i w wianku na głowie. Tego dnia przygotowano jeszcze wianki, które nazajutrz miały ozdobić głowy dziewcząt podczas Mszy Świętej. Po przymierzeniu ich, niektóre panny nie mogły się już wprost doczekać następnego dnia…
{gallery}phocagallery/2020_ROK/Festiwal_bukietow{/gallery}