Przed wyruszeniem w powrotną drogę do domu bardzo krótko zastanawialiśmy się jaką trasę wybrać. Będąc już tak blisko Koszalina, postanowiliśmy zajrzeć do tamtejszej katedry, gdzie pochowany jest ś.p. biskup Czesław Domin. Niedawno ci, którzy nie znali go osobiście, mieli okazję poznać go nieco bliżej dzięki filmowi, którego premierę mogliśmy przeżywać na Wydziale Teologicznym w Katowicach. Ci zaś, którzy mieli szczęście go poznać, pamiętają go jako człowieka serdecznego, pełnego wewnętrznej radości. Był biskupem pomocniczym w naszej Archidiecezji, a następnie od 1982 roku ordynariuszem w diecezji koszalińsko – kołobrzeskiej. To ks. biskup Czesław, kiedy jeszcze był w Katowicach stał się inspiracją dla młodego wówczas księdza – Krzysztofa Bąka, któremu powierzono stworzenie pierwszego ośrodka dla ludzi niepełnosprawnych w miejscu dawnego majątku ziemskiego, który pani Marta Krzysteczko – właścicielka posiadłości, podarowała Kościołowi.
Ksiądz biskup często zaglądał do Borowej Wsi, interesował się budową, tym jak idą prace. Kiedy zamieszkali tam pierwsi mieszkańcy również ich odwiedzał przywożąc zawsze ze sobą jakieś smakołyki. Zapamiętaliśmy go też jako człowieka rozmiłowanego w muzyce i modlitwie. Jego umiłowaną szczególnie koronkę do Bożego Miłosierdzia odmówiliśmy przy jego grobie, który znajduje się w przedsionku koszalińskiej katedry. Zgodnie z jego życzeniem jest on bardzo skromny. Skromny jak on sam. Prosząc o szczęście wieczne dla naszego biskupa, prosiliśmy też jego samego, wierząc, że jest już blisko Pana Boga, o to aby dalej orędował za wszystkimi swoimi dziełami, które zapoczątkował, a które rozwijane przez jego następców i wszystkich ich współpracowników przynoszą dzisiaj piękne owoce.
{gallery}phocagallery/2022_ROK/koronka{/gallery}