W czwartek, poprzedzający obchodzony w tym roku już po raz trzydziesty Dzień Pracownika Socjalnego, pani Minister Marlena Maląg, kierująca Ministerstwem Rodziny i Polityki Społecznej, wzorem lat minionych, przyznała nagrody specjalne które otrzymali zarówno wyróżniający się pracownicy tego sektora jak i wyróżniające się jednostki organizacyjne pomocy społecznej. Pani Minister, gratulując nagrodzonym, zaznaczyła, że pracownicy socjalni codziennie stoją na pierwszej linii frontu w walce z wykluczeniem społecznym i ubóstwem, a w ostatnich miesiącach także z negatywnymi skutkami przeżywanej pandemii. Wśród składanych przez nią życzeń znalazło się i to, aby dobro, jakie ludzie zaangażowani w niesienie pomocy bliźniemu dają innym wracało do nich ze zdwojoną mocą. W tym roku przyznano 6 nagród indywidualnych oraz 6 zespołowych, dla ośrodków pomocy społecznej. Zostały one wręczone podczas uroczystości w ministerstwie, która w tym roku z racji na obowiązujące obostrzenia sanitarne odbyła się w formie online.
I tu najważniejsze! Wśród laureatów nagród indywidualnych znalazł się nasz dyrektor – pan Dariusz Sitko. Nagroda została mu przyznana za wybitne i nowatorskie działania w organizowaniu kompleksowego wsparcia oraz za podejmowanie wielu niestandardowych przedsięwzięć skierowanych do osób z niepełnosprawnością. Jest ona uhonorowaniem wszystkich jego działań podejmowanych na rzecz osób potrzebujących przez cały okres jego działalności, a cieszy tym bardziej, że do ministerstwa wpłynęło w tym roku ponad dwieście wniosków z całej Polski. Sam dyrektor cieszy się oczywiście z tak wielkiego wyróżnienia, ale podkreśla, że dedykuje je przede wszystkim swoim współpracownikom. Z przyjemnością przypinamy się wszyscy do tak wielkiego zaszczytu i tym bardziej serdecznie mu gratulujemy. Przyznana nagroda jest niewątpliwie okazją, żeby przypomnieć dokonania kierującego naszym Ośrodkiem pana Dariusza, które zostały zauważone i docenione w ministerstwie.
Prowadzony przez pana Dariusza ośrodek przez wiele lat współtworzył struktury katowickiej Caritas wpisując się w bogatą ofertę pomocową tej organizacji na Śląsku. Mimo, że od kwietnia 2019 roku ośrodek w Rudzie Śląskiej prowadzi odrębną działalność, jej kierunek specjalnie się nie zmienił, a wszelkie podejmowane tu inicjatywy zmierzają do tego, by życie osób niepełnosprawnych i potrzebujących, pojawiających się w obrębie jego działań, stawało się piękniejsze i bardziej godne.
Pan Dariusz Sitko z katowicką Caritas związał się w październiku 1990 roku, kiedy to rozpoczął pracę w Ośrodku dla Niepełnosprawnych „Miłosierdzie Boże” w Mikołowie – Borowej Wsi, służąc ludziom fizycznie niepełnosprawnym. Jest on jednym z tych, którzy przy boku, emerytowanego już dzisiaj, księdza Krzysztofa Bąka – twórcy wspomnianego ośrodka, pracowali nad stworzeniem odpowiednich systemów i metod pracy z ludźmi o specjalnych potrzebach. Realizując się jako wychowawca w ośrodku jednocześnie katechizował dzieci i młodzież w pobliskiej szkole. Solidna wiedza i mocny kręgosłup moralny pozwoliły mu stworzyć odpowiednie relacje międzyludzkie. Ze względu na swoją otwartość, wrażliwość i radość życia był i jest obdarzany zaufaniem zarówno przez powierzonych swojej opiece wychowanków, jak i współpracowników.
Ceniony jako solidny pracownik i dobry organizator, zdobył zaufanie ówczesnego dyrektora Caritas, który w 1995 roku powierzył mu pieczę nad powstającym wówczas w Halembie warsztatem terapii zajęciowej. W ciągu czterech kolejnych lat pracował dla dobra powierzonego mu warsztatu, który dziś, po dwudziestu pięciu latach, liczy aż 26 pracowni terapeutycznych, co czyni go jednym z większych, o ile nie największym tego typu przedsięwzięciem w Polsce. Wiedza jaką zdobył w tym czasie, podejmując kolejne studia, pozwalała mu dobrze organizować pracę i kierować powierzoną placówką.
Od 1 lutego do 30 listopada 1999 roku pełnił w naszym Ośrodku obowiązki zastępcy dyrektora. Pod koniec tego roku otrzymał z rąk Arcybiskupa Metropolity Katowickiego Damiana Zimonia nominację na stanowisko dyrektora Ośrodka, w którym funkcję tę pełni nieprzerwanie od grudnia 1999 roku. Ośrodek dla Osób Niepełnosprawnych Najświętsze Serce Jezusa w Rudzie Śląskiej (nowa nazwa – od kwietnia 2019 roku) stanowi zespół specjalistycznych placówek, których misją jest wspieranie osób niepełnosprawnych. Obecnie w ramach ośrodka działają następujące jednostki: dom pomocy społecznej dla dzieci, młodzieży i dorosłych osób z niepełnosprawnością intelektualną, warsztat terapii zajęciowej oraz środowiskowy dom samopomocy dla osób z zaburzeniami psychicznymi. Ze wsparcia Ośrodka korzysta regularnie ponad 250 osób niepełnosprawnych.
Jego starania znajdują nie tylko uznanie przełożonych i szacunek współpracowników, zjednują mu również życzliwość lokalnego środowiska. Wraz ze swoimi współpracownikami podejmuje liczne dzieła i akcje mające na celu integrację ludzi niepełnosprawnych ze środowiskiem ludzi zdrowych. Często logo ośrodka pojawia się podczas organizowanych w mieście imprez o charakterze kulturalnym lub sportowym. Ośrodek dla Niepełnosprawnych Najświętsze Serce Jezusa jest solidnym partnerem cenionym przez wiele organizacji pozarządowych, szkół czy parafii. Dyrektor osobiście tworzy i pielęgnuje kontakty z uczelniami i ośrodkami naukowymi, które wielokrotnie owocowały organizowanymi konferencjami i wydawanymi publikacjami naukowymi, w których człowiek niepełnosprawny i jego życie był tematem wiodącym.
Pan Dariusz Sitko jest człowiekiem niezwykle kreatywnym. Nigdy nie brakuje mu zapału i pomysłów, które zwykle z Bożą i ludzką pomocą udaje mu się realizować. Znajduje czas na realizowanie swoich pasji takich jak piłka nożna, którą ciągle czynnie uprawia, czy piesza turystyka. Pewnie dlatego, mając tak zaangażowanego i aktywnego patrona, w prowadzonym przez niego Ośrodku tak dobrze rozwija się Klub Olimpiad Specjalnych, zrzeszający kilkudziesięciu niepełnosprawnych sportowców, uprawiających regularnie kilkanaście dyscyplin sportowych. Regularnie też od lat, wraz ze swymi współpracownikami, organizuje regionalne zawody sportowe w kilku dyscyplinach, wśród których pierwsze miejsce zajmuje oczywiście ukochana piłka nożna. Na niwie sportowej Pan Dariusz Sitko jest również pomysłodawcą odbywających się co roku spartakiad dla dzieci i młodzieży niepełnosprawnej. Olimpiady Radości, bo pod taką nazwą funkcjonują te pełne sportowego ducha i uśmiechu zawody sportowe, skupiają zwykle ponad dwadzieścia sportowych ekip z całego regionu, a rozgrywane dyscypliny dostarczają zawartej w tytule radości zarówno ich uczestnikom jak i obserwatorom. W prowadzonym przez niego ośrodku nie brakuje też oczywiście miłośników rajdów górskich.
Od samego początku istnienia Ośrodka działa w nim grupa teatralno-muzyczna, funkcjonująca pod nazwą „Od Serca, która swoimi występami uświetnia nie tylko domowe uroczystości i organizowane przez ośrodek imprezy, ale jest zapraszana przez wielu partnerów placówki do uświetniania licznych imprez o charakterze kulturalnym. Przez taką postawę doskonale realizuje ona jeden z przyświecających jej działalności celów – integrację ze społecznością lokalną. Pan dyrektor od lat dba o to, aby większe przedsięwzięcia i spektakle grupy były archiwizowane i rozpowszechniane. Dzięki jego zaangażowaniu powstało wiele publikacji, które mają na celu ukazywanie niesamowitych możliwości artystycznych osób o obniżonej sprawności.
Od lat w prowadzonym przez niego ośrodku organizowane są, zwykle we współpracy z władzami samorządowymi, spotkania adresowane do szeroko pojętego środowiska kombatanckiego, czyli oprócz rzeczywistych kombatantów wojennych, również do członków Rodzin Katyńskich, Rodzin Policyjnych 1939, Sybiraków oraz członków Stowarzyszenia Osób Represjonowanych w Stanie Wojennym. Zawsze mają one bardzo bogatą oprawę. W roku 2018, z okazji przeżywanej szczególnej rocznicy, pan Dariusz zaangażował się szczególnie (jako autor) w przygotowanie okolicznościowej wystawy plakatowej „Krzyż i Orzeł”, poświęconej historii Polski i ukazującej jej nierozerwalny związek z chrześcijaństwem. Był on również pomysłodawcą przeprowadzonego wśród wychowanków i pracowników Ośrodka konkursu plastycznego zatytułowanego „Świadkowie Niepodległości”, który zakończył się wystawą prac pokonkursowych urządzoną w galerii Miejskiego Centrum Kultury w Rudzie Śląskiej. Pierwsza wystawa była również prezentowana w Miejskim Centrum Kultury i jeszcze kilku innych miejscach na terenie województwa. Podczas przedświątecznego spotkania kombatanckiego wszyscy goście, podobnie jak i uczestnicy wspomnianego przed chwilą konkursu plastycznego, zostali obdarowani, specjalnie na tę okazję przygotowanym, okolicznościowym medalem w kształcie krzyża, który z okazji jubileuszu został również zaprojektowany przez pana Dariusza. Symbolika zawarta w medalu: Matka Boża, trzymająca Boże Dzieciątko w tle, zaś przed Nimi, na pierwszym planie, Polski Orzeł trzymający krzyż i szablę. W ramiona krzyża wpisane są cztery ważne słowa: Bóg, Honor, Ojczyzna i Rodzina, odzwierciedlające cztery ważne dla autora wartości. Z drugiej strony znalazła się modlitwa w intencji Ojczyzny autorstwa śp. Kardynała Augusta Hlonda. Warto nadmienić, że we wspomnianym roku Pan Dariusz zyskał również uznanie w Caritas Polska, a jego projekt, mający na celu realizację i wydanie przywołanej wcześniej płyty, uzyskał dofinansowanie i został wciągnięty na listę Programu „100 projektów na 100 lecie Odzyskania Niepodległości Polski”.
Tego typu inicjatywy, jak ta z medalem, są możliwe, dlatego, że wśród licznych pasji pana Dariusza jest również zamiłowanie do sztuki. Sam maluje i tworzy. Z upodobaniem sięga do różnego rodzaju grafiki. Stara się tą pasją pozytywnie zarażać swoich podopiecznych. Dla najzdolniejszych, którzy na przestrzeni lat stworzyli już nawet własny, rozpoznawalny styl, organizowane są wystawy i wernisaże, gromadzące zwykle wiele osób, doceniających zarówno wysiłek twórców jak i sam ich warsztat. Zwykle takim przedsięwzięciom towarzyszą również stosowne, pamiątkowe publikacje. Ale nie tylko najzdolniejsi mają możliwość prezentowania swoich prac, czego przykładem są organizowane przez Ośrodek ciekawe wystawy pokonkursowe.
2003 rok, z inicjatywy Rady Europy, przeżywany był jako Europejski Rok Osób Niepełnosprawnych. Społeczność Rudy Śląskiej również manifestowała to wydarzenie w sposób szczególny w dniu 21 września 2003 roku podczas Festynu Integracyjnego Bądźmy Razem. Wtedy to po raz pierwszy władze samorządowe przekazały niepełnosprawnym mieszkańcom Rudy Śląskiej symboliczny klucz do bram miasta. Gest ten wyrażał szacunek dla osób niepełnosprawnych, uznanie i dowód, że będą one w tym czasie autentycznymi gospodarzami tego miasta. Wówczas też zrodził się pomysł, zainicjowany przez pana Dariusza Sitko, by tego typu przedsięwzięcie służące promowaniu idei autonomii, równouprawnienia i integracji społecznej ludzi niepełnosprawnych, odbywało się w Rudzie Śląskiej cyklicznie. Został on bardzo życzliwie przyjęty przez zarówno w Miejskim Ośrodku Pomocy Społecznej jak i przez pozostałe osoby, reprezentujące wówczas prawie wszystkie instytucje i organizacje działające na rzecz osób niepełnosprawnych w mieście. Tak powstała koncepcja corocznego organizowania, w miesiącu maju, Tygodnia Godności Osób Niepełnosprawnych. Od tej pory w ramach wspomnianych obchodów w poszczególnych dzielnicach miasta odbywają się rozmaite przedsięwzięcia kulturalne, artystyczne, edukacyjne, sportowe i rekreacyjne, w przeprowadzenie których angażują się wszystkie rudzkie instytucje i organizacje na co dzień wspierające ludzi niepełnosprawnych. Pierwszym i najważniejszym celem tych obchodów jest dostarczenie okazji, zaproszenie i danie szansy osobom niepełnosprawnym do ufnego podzielenia się ze społecznością lokalną własnymi niepokojami, troskami i problemami, ale jednocześnie i do odważnego zaprezentowania otoczeniu swoich talentów, dokonań, sukcesów i marzeń. W ten sposób propagowany jest pozytywny wizerunek człowieka niepełnosprawnego, który nie jest jedynie kimś skazanym na korzystanie ze świadczeń socjalnych, medycznych i różnorodnej innej pomocy, ale również potrafi być aktywnym, odnosić indywidualne sukcesy i tym samym wnosi pozytywny wkład w życie tej społeczności. Jest to okazja do podnoszenia publicznej świadomości o wartości i prawach osób niepełnosprawnych, promowania idei integracji społecznej i wyrównywania ich szans życiowych. Dzięki inicjatywie pana Dariusza Sitko środowisko pracujące na rzecz osób niepełnosprawnych w Rudzie Śląskiej nadal wzorowo współpracuje ze sobą. Realizują wspólnie te same cele, z których najważniejszym jest ten najważniejszy: pomoc bliźniemu, pomoc potrzebującemu człowiekowi.
Pan Dariusz Sitko zaangażowany jest nie tylko w rozwój i jak najbardziej sprawne funkcjonowanie powierzonego mu Ośrodka. Udziela się on również społecznie, podejmując się, od czterech już kadencji, pracy w Społecznej Radzie d.s. Osób Niepełnosprawnych w Rudzie Śląskiej. Od czterech lat pełni w niej funkcję przewodniczącego. Jest również członkiem Rady Zatrudnienia Socjalnego działającej przy Ministrze Rodziny Pracy i Polityki Socjalnej. Wszystko co czyni, robi z wielkim zaangażowaniem, największą jednak jego pasją jest służba potrzebującemu człowiekowi. Ośrodek, z którym związał swoje życie zawodowe jest dla niego nie tylko miejscem pracy. W tym przypadku to jest misja, coś w rodzaju realizowanego powołania, w które zaangażowany jest całym sercem. Działania podejmowane w ośrodku zmierzają do przygotowania jego wychowanków do godnego życia w społeczeństwie i dawania świadectwa miłości wobec wszystkich ludzi. Dzięki jego wielkiej determinacji i olbrzymiemu zaangażowaniu, na przestrzeni dwudziestu pięciu lat istnienia ośrodka, ponad stu jego wychowanków odnalazło swoje miejsce na rynku pracy. Wielu z nich tę pracę utrzymało, czego przykładem jest to, że w samym domu pomocy społecznej ponad trzydziestu mieszkańców realizuje się obecnie zawodowo, choć na ten moment jest to, niestety, nieco utrudnione przez przeżywaną pandemię. Niewątpliwie sukces ten jest zwieńczeniem zindywidualizowanego procesu opiekuńczego, wychowawczego i rehabilitacyjnego zachęcającego wychowanków do życia godnego, niezależnego i aktywnego.
Otrzymane dotychczas, zarówno od władz świeckich jak i kościelnych, listy gratulacyjne czy medale nie spowodowały, że osiadł on na laurach. Jako członek Zakonu Rycerskiego Świętego Grobu Bożego w Jerozolimie nadal stara na co dzień realizować szczytne idee związane z posługiwaniem potrzebującym. Najlepiej widać to dziś, kiedy z ogromną cierpliwością i miłością, bez której niemożliwa jest praca w tym zawodzie, wraz z opiekunami, tłumaczy po kilkadziesiąt nieraz razy dziennie, najpierw pozostającym przez wiele miesięcy w izolacji, a dziś, podobnie jak my wszyscy, narażonym nadal na wiele ograniczeń mieszkańcom domu pomocy społecznej ich powody i zasadność. Troszczy się nie tylko o ich bezpieczeństwo, ale i stara się dawać nadzieję.
Każdy człowiek chce w życiu robić to…, co chce… I chce odnieść sukces. Każdy marzy o domu, o satysfakcjonującej pracy, o możliwości rozwijania własnych pasji i zainteresowań. To przecież takie normalne. Żadna choroba ani cierpienie nie musi zabijać w nas talentu i marzeń, nie może powodować, że tracimy godność i pełnię człowieczeństwa. W przypadku osób niepełnosprawnych nie jest to zawsze takie oczywiste. Istnieje tu zwykle pewien warunek. Ludzie o obniżonej sprawności nie są w stanie samodzielnie stanąć do walki o własną godność, o godne przeżywanie swojej niepełnosprawności, swojego życia. Muszą pojawiać się ludzie wspierający ich w tych wysiłkach. I tacy ludzie na szczęście są. Ludzie, którzy nie uważają, że człowiekowi upośledzonemu umysłowo do szczęścia powinno wystarczyć, że jest najedzony, czysty, że nie marznie i nie pada mu na głowę. Ludzie, którzy w swoich mniej (a może więcej?) obdarowanych przez los braciach potrafią zauważyć i odnaleźć samego Chrystusa. Jednym z nich, niewątpliwie zasługujących na otrzymane wyróżnienie jest dyrektor naszego Ośrodka.