Niektóre marzenia czasem się spełniają. Nie wszystkie, ale naszej Ewie się spełniło i to dość szybko. Dwa dni od jej wielkiego smutku i pragnienia powrotu do domu nastał czas pożegnania z naszymi gospodarzami. Pani Ania i pan Piotr osobiście wręczali wszystkim uczestnikom turnusu pamiątkowe odznaki. Przypinali je do kolejnych wypiętych piersi i ściskali wyciągane na pożegnanie ręce. W związku z tym, że nie pierwszy raz gościliśmy w ich obiekcie nie byliśmy dla nich zaskoczeniem. Podobno nic się nie zmieniło. Nadal jesteśmy ich zdaniem bardzo zdyscyplinowaną i dobrze zorganizowaną grupą, a nasi wychowankowie są jednymi z grzeczniejszych jakich mieli przyjemność gościć. Miło było słyszeć takie słowa. My również podziękowaliśmy za miłą gościnę i zapewniliśmy, że chętnie wrócimy.
Kilkoro mieszkańców chętnych było nawet zostać, większość jednak przyłączyła się do obozu zadowolonej już Ewy i wygodnie rozsiadła się w autobusach. Machaliśmy przez okno aż ośrodek „Las” zniknął nam z oczu. W Halembie wyładowano pamiątki i przywiezione przez pana Piotra tuż przed wyjazdem zamówione wcześniej oscypki. Opowieściom nie było końca. Fajne miejsce, fajna pogoda, fajni ludzie… Czego chcieć jeszcze?