To, co robią, robią z potrzeby serca i po to, by innym sprawić przyjemność. Ot tak, od serca… Wielokrotnie mieli okazję reprezentować naszą placówkę podczas konkursów i przeglądów zarówno w kraju jak i za granicą. Mieli okazję występować na scenie z profesjonalnymi artystami. Zdobywali laury i wyróżnienia zarówno na festiwalach przygotowywanych z myślą o niepełnosprawnych artystach, ale i próbowali swoich sił stając w szranki w konkursach otwartych, gdzie nie było kryteriów niepełnosptrawności. Zaprzyjaźnieni z wieloma parafiami, przedszkolami, szkołami i organizacjami, często byli i są zapraszani do udziału w różnego rodzaju uroczystościach. Chętnie dzielą się swymi talentami. Każdy występ traktują jadnakowo poważnie, choć nie znowu na tyle, by przestać się bawić tym co robią. Zarówno próbom jak i występom towarzyszy zwykle atmosfera zabawy, radości i wzajemnej orwartości na własne pomysły. Wielogodzinne ćwiczenia i próby, jak również trud i trema związane z występami są dzieki temu do zniesienia. Wszyscy członkowie wiedzą, że stanowią, w pewnym sensie, jeden organizm, co mobilizuje ich w czasie prób i występów. Nie zdarzyła się sytuacja, by ktoś, na przykład, bardziej cenił sobie kolejny odcinek jakiegoś serialu i opuścił próbę. Zdarzało się jednak, że musieli zmieniać program w dniu występu, bo ktoś sie pochorował. Zdarzało się też, że już na scenie trzeba było kombinować i zmieniać treść przedstawienia, bo komuś się coś odwidziało. Te sytuacje do dziś wzbudzają w członkach zespołu ogromną wesołość, a wspomnienia nieoczekiwanych sytuacji doprowadzają ich prawie do łez. W blisko dwudziestoletim okresie działalności stworzyli wiele, całkiem udanych, programów teatralno – muzycznych, które szerzej prezentujemy w innym miejscu na naszej stronie. Udało im się wydać kilka publikacji. Dzięki nim udało się zachować część dorobku artystycznego, który dziś w związku ze śmiercią lub zmianą miejsca zamieszkania przez niektórych członków zespołu jest już nie do powtórzenia. Obecnie zespół najczęściej prezentuje się w programach muzycznych, i choć podejmowane są próby powrotu do teatru nie jest to dziś takie proste. Wiekszości osób, które są dziś chętne do zabawy w teatr udało się podjąć pracę, a to już jest zobowiązanie nieporównywalne większe niż kolejny odcinek ulubionego serialu. 
Zespół „Od Serca” jest jednym, jak czasami mówimy żartobliwie, z takich naszych towarów eksportowych. Codzienna, trudna praca naszych opiekunów, terapeutów i wszystkich pozostałych pracowników, którzy starają się, aby naszym wychowankom było u nas dobrze, zostaje zazwyczaj ukryta. Trudno zresztą byłoby ukazać to, co wiąże się z codzienną opieką i pelęgnacją, a co również, a może przede wszystkim, wymaga wielkiego poświęcenia i ogromnego serca. Wyjście do środowiska przez zespół „Od Serca” spowodowało, że to środowisko otwało się i otwiera się coraz bardziej na potrzeby osób niepełnosprawnych. Świadczą o tym liczne podejmowane przez zespół kontakty. Każdego roku członkowie zespołu otrzymują kilkanaście zaproszeń do udziału w spotkaniach, festynach czy koncertach. Jeśli to tylko możliwe, przyjmują je z radością. Dzięki tym spotkaniom dokonuje się prawdziwa integracja, a człowiek niepełnosprawny, który zwykle jawi nam się jako wymagajacy pomocy i absorbujacy, staje się zapraszany, oczekiwany, podziwiany i zwyczajnie potrzebny. To, aby łamać pewne stereotypy, aby poprzez swoją obecność powodować zmianę spojrzenia na kwestie związane z niepełnosprawnością i powodować zbliżanie się ludzi do siebie, stało się pewnego rodzaju misją i mottem zespołu, któremu starają się być wierni.