Już grubo ponad miesiąc temu zezwolono na przeprowadzanie treningów sportowych. Nie są to jednak treningi prowadzone w taki sam sposób jak przed wybuchem pandemii. Są one obwarowane wieloma obostrzeniami sanitarnymi i liczbowymi. W trosce o bezpieczeństwo naszych niepełnosprawnych sportowców, oraz mając na względzie komfort psychiczny pozostających w nieprzerwanej izolacji mieszkańców DPS-u, powstrzymywaliśmy się dość długo od wprowadzenia dozwolonych treningów w ramach naszego Klubu Olimpiad Specjalnych. Będąc jednak w stałym kontakcie telefonicznym z uczestnikami naszego warsztatu, wiemy jak bardzo tęsknią już oni i jak bardzo oczekują otwarcia placówki. Wielu z nich angażuje się w podejmowane działania sportowe, toteż informacja o możliwości przeprowadzania treningów wzbudziła w nich nieprzebraną nadzieję na spotkanie z ukochanymi trenerami i instruktorami – z wzajemnością zresztą… Podjęto w końcu niełatwą decyzję o uruchomieniu aktywności sportowej. Po przeprowadzeniu telefonicznych wywiadów szybko zebrano grupę, która z zastosowaniem wymaganych środków ostrożności spotyka się odtąd na cyklicznych treningach.
Cóż to było za spotkanie. Trenerzy i zawodnicy, kiedy się zobaczyli, wybiegli sobie naprzeciw, ale przytulić się nie mogli… Na przykład trenujący bocce grają oczywiście w maskach, mając do dyspozycji indywidualne, odkażone kule. W innych dyscyplinach zastosowano podobny rygor sanitarny. Indywidualne kije mają grający w golfa, indywidualnych kul używają trenujący bowling, ruszyli również kolarze. Najtrudniejsze w tych całych treningach jest jednak to, że teraz, kiedy w końcu udało się w końcu spotkać na żywo, nadal nie można normalnie poplotkować, bo przecież nie da się nikomu niczego powiedzieć na ucho zachowując dwumetrowy dystans…