Dość powszechne jest organizowanie w różnych środowiskach, w dniach poprzedzających Święta Bożego Narodzenia, spotkań opłatkowych. Bardzo często są one połączone z uroczystym posiłkiem, na który składają się dania towarzyszące nam podczas tej prawdziwej wigilii. Najważniejszy jednak jest opłatek. Ten cieniusieńki, przaśny płatek chleba ma w sobie niezwykłą moc. Nie sposób przełamać się z kimś opłatkiem nie życząc mu dobrze. Przełamanie się opłatkiem to często gest pojednania. To znak dobrej woli, której nigdy nie brakuje uczestniczącym w spotkaniach opłatkowych organizowanych w Ośrodku. W domu pomocy społecznej mieszkańcy i pracownicy spotykają się w samą wigilię, zatem nie ma tu potrzeby organizowania odrębnego spotkania. Składaniu życzeń towarzyszą tu zawsze te same uczucia. Jadalnia jest wtedy pełna wzajemnej życzliwości. Spotykają się w końcu mieszkańcy tego samego Domu, którzy są ze sobą, jak rodzina.
Dość podobnie jest w pozostałych placówkach. Spotkania, które odbyły się w warsztacie i środowiskowym domu samopomocy, co do atmosfery nie różniły się od tego pierwszego ani trochę. Pracownicy i uczestnicy podchodzili do siebie i życzyli sobie błogosławieństwa Bożego Dzięciątka, zdrowia i wszystkiego co najlepsze. W niektórych oczach błyszczały łzy. Czasem były to łzy zwykłego szczęścia, jakie przeżywają ludzie, gdy czują, że są po prostu kochani. Gdzieniegdzie mogły to być łzy grzesznika, któremu właśnie darowano winy. Ten czas, kiedy ludzie podchodzą do siebie z opłatkami jest zwykle najdłuższą częścią tych spotkań. Każdy chce podejść do każdego, podać rękę, przełamać się białym chlebem… Zachęta do kolędowania powoli kończy pierwszą część spotkania. Czas na poczęstunek. Zaczęło się Boże Narodzenie.
{gallery}phocagallery/2019_ROK/Oplatek_WTZ{/gallery}